Człowiek i świat
Duchowej przemianie człowieka w epoce renesansu towarzyszy chęć poznania świata. Tak jak w średniowieczu świat był niezliczoną ilością Boskich zagadek i tajemnic, lub też kuszącym pięknem odwodzącym człowieka od Boga, tak w czasach renesansu świat staje się dla człowieka nieograniczonym polem do manewru. Świat można odkrywać, podróżować odkrywając jego tajemnicze zakamarki, trzeba go także podziwiać jako piękno stworzone przez Boga, dzieło sztuki, które wyszło spod boskiej ręki. Świat należy także upiększać, aby stał się jeszcze wspanialszy i bardziej godny podziwu. Wreszcie, należy z niego czerpać korzyści. Natura daje ludziom wiele bogactw, dlatego też staje się głównym, obok człowieka, tematem literatury i sztuki renesansowej. Renesans to epoka wielkich odkryć geograficznych (których główni przedstawiciele to Krzysztof Kolumb, Amerigo Vespucci, Ferdynand Magellan), oraz rozkwitu nauki (najważniejszym uczonym epoki renesansu był Mikołaj Kopernik, który w swoim, znanym wszystkim dziele "o obrotach sfer niebieskich" udowodnił iż to Ziemia krąży dookoła Słońca, a nie odwrotnie) i kultury.