Teatr życia codziennego
Przestrzenią, w której porusza się nowy bohater renesansowej kultury - zwykły człowiek- jest zwykła codzienność. Tematem do dzieł artystów renesansowych stają się życie codzienne, wszystkie radości i smutki przeżywane każdego dnia.. Poeci opisują swoje osobiste uczucia, przeżycia i potyczki, opisują dworskie gry, ceremonie, zabawy, formułują także praktyczne uwagi, próbując odpowiedzieć na pytanie, jak żyć na świecie mądrze i godnie, nie bynajmniej dlatego by trafić do nieba, tylko by być godnym i porządnym obywatelem, mężem, ojcem, po prostu człowiekiem. Malarze, opracowując nowe ujęcia motywów biblijnych, przedstawiają tak naprawdę także codzienność, obyczaje kulturowe i stroje z tamtych czasów. Kultura renesansu przynosi więc wielki awans codzienności. Nie ma bowiem sfery ludzkiego życia, którą nie zainteresowaliby się ówcześni artyści. Przykładem ówczesnych poetów jest Francesco Petrarca, jeden z pierwszych twórców renesansowych, który w swoich utworach opisywał swą nieszczęśliwą miłość do kobiety. Była ona natchnieniem pobudzającym jego wyobraźnię, dzięki niej powstał słynny "Zbiór pieśni". W innych epokach, wiersze Petrarki miały wielu zwolenników. Zjawisko to nazwano Petrarkizmem.